#P$*#
ที่วันนี้เจ็บปวดจนมีน้ามตา
หรือที่แท้เป็งเพราะว่า..ฉันม่ายรู้จักมานเลย ???
Y_Y

ทามมายรักมานทามห้ายกรูเจ็บขนาดนี้ว้าา

ขอบคุงเมิงมั่กนะเพื่อนเลิฟ กรูม่ายมีเมิงคงจารู้สึกแย่กว่านี้เยอะ
เมิงอ่ะเข้าจายกรู....สุดแร้ว
คุยก่าเมิงง่ะรู้สึกดีง่ะ..แต่พอกรูอยู่คนเดียว

แมร่ง..จาบ้าตายง่า !!!
วันนี้มานมาทามห้ายกรูสับสนอิกแร้ว

ช่วยกรูด้วย กรูม่ายอยากอยู่คนเดียวง่า คิดๆๆตลอดเยย

กรูผิดมั่กมะเนี่ยที่รักมานมากมายขนาดนี้เนี่ย แงๆๆๆ

เซรงตัวเองงงงงงง่ะ

อยากตัดผมมากมาย

เด๋วรอห้ายว่างก่อง ปายตัดผมกาน
กรูรักคายมั่กๆต้องเป็งอย่างนี้ทุกที
หรือว่าที่เป็งอย่างนี้เพราะกรูรักมานมากปาย
เครียด สับสน เศร้าๆๆๆๆๆ

 (v_v)

รู้ไหม...
เมื่อวานหัวใจฉันบอกอะไร
แล้วรู้ไหม...วันนี้หัวใจฉันบอกอะไร
เมื่อวาน..

หัวใจฉันบอกว่ารักเธอ..มากมาย
วันนี้..

หัวใจฉันก็ยังบอกว่ารักเธอมากมาย...เหมือนเดิม
แต่...ก็มีเสียงกระซิบเล็กๆออกมาพร้อมๆกันด้วยว่าวันนี้สิ่งที่เธอทำ

หัวใจฉันมัน...ทนรับไม่ได้อีกแล้ว v_v
เจ็บไหม....ก็เจ็บ
รักไหม....ก็รัก
อย่าถามว่าอันไหนมากกว่ากัน เพราะสองสิ่งที่ไม่เหมือนกันเลยเทียบกันไม่ได้
ยิ่งเป็นนามธรรมยิ่งเทียบกันไม่ได้
เพราะไม่มีตาชั่ง ที่ทำได้ก็เพียง...
ให้หัวใจรับรู้และมองดูเท่านั้นเอง

เพียงแต่...ที่เธอเคยแสดงให้เห็นว่า..รักกัน
ทำไมวันนี้มันช่างลางเลือน
ส่วนที่เธอแสดงให้เห็นว่า..ไม่รัก..ทำให้เจ็บ...มากมาย
ทำไมมันช่างชัดเจน...เหลือเกิน
เมื่อวานเดินกับฉัน....

แล้วทำไมวันนี้ต้องไปเดินกับเขา
เมื่อวานยิ้มกับฉัน....

แล้วทำไมวันนี้ต้องไปหัวเราะกับเขา

เพราะเธอให้ความหวังว่ารักกัน...เลยรอ
พอฉันเจ็บมาก จนหัวใจอ่อนล้า ฉันบอกกับใจว่าพอแล้ว..พอซะที

แต่..เพียงเทอก็กลับมาทำให้รู้สึกดีบางเวลา หัวจายฉันก้อยอมเทออย่างง่ายดาย

เทอทำอย่างนี้ทำไม...ในเมื่อสิ่งที่เธอกระทำต่อมา
มันแสดงออกว่าเธอ...ไม่เคยต้องการฉันเลย
แล้วอย่างนั้น...ทำไมไม่ตัดกันให้ขาดเสียที

ถ้าเธออยากจะรักเพียงบางเวลา......ก้ออย่ากลับมาให้ฉันเสียเวลาทำใจอิกเลย

_._._._._._._._._._._._._._._._._._._._._._._._

P$** Belate

ก่องอื่นขอบอกดังๆว่า รักคุงแม่ที่สุดในโลกเล้ย ความรักที่มีห้ายคุงแม่ ตาลมีห้ายแค่ 1 กำมือ (หนึ่งหัวจายอาจจะเล็กไปแต่มันมานคือทั้งหมดที่ตาลมีอยู่) เหอะๆ แอบซึ้งซะหน่อย วันแม่ปีนี้เป็งครั้งแรกที่เพ่แตงโทปลุกตั้งแต่เช้า (เดินมาปลุกม่ายด้ายงั๊ยว้า ห้องก้ออยู่ห่างกานม่ายถึง 3 ก้าวของแมว คิกๆ) พอดีตื่นสายเพราะนอนดึกมากมาย กว่าจาตื่นมาได้ก้อเกือบ 3 โมงเช้าแระ ปกติคุงแม่จานอนรอห้ายลูกเข้าปายสุขสันต์วันแม่ในห้องนอนแต่เช้า (ปามานว่าแม่แอบนอนรอ ที่จิงตื่นนานแระ) แต่วันแม่ปีนี้คงรอม่ายไหว เพราะลูกๆตื่นสายโด่ง เหอะๆ พอตื่นก้อเอาพวงมาลัยไปไหว้คุงแม่ที่รักกก (คุงพ่อแอบเตรียมพวงมาลัยไวห้ายเพราะรู้ว่าคงม่ายตื่นปายซื้อกานแน่ๆ 55+)กอดรัดฟัดเหวี่ยงกานอยู่พักนึง เขิลๆ เส็ดแระก้อห้ายของขวัญ เป็งเสื้อ (หารกานออกคนละ 300 ยางม่ายด้ายจ่ายเงินห้ายเพ่แตงเยย เพ่แตงรวยออกห้ายก่อง เราก้อแปะโป้งไว้ 55+ ม่ายมีตังค์ย่างแร๊งงงง) พอคุงแม่ก้อเห็งเสื้อเท่านั้นแลก้อพูดทันทีว่า..บอกแร้วว่าม่ายต้องซื้ออารายมาห้ายแม่ อ่าว เวงกำ แค่เป็งคงดีของพ่อก่าแม่ก้อพอ วันนี้อินกับคำพูดซึ้งมากมาย ตอนเย็งปายกิงแพฟ้าไทย คนเยอะโคด กิงกานเต็มเหนี่ยว เช็คบิล1600เหงื่อตกเยย 55+ แร้วกลับบ้านตีพุงสบายจาย กลับมาทายาอย่างหนัก(เพราะขึ้นลงแพบันไดกว่า 20 ขั้น แถมด้ายขึ้นปายกิงชั้น 2 เหมือนจาแกล้งกานห้ายคลานขึ้นรถยางงายอย่างง้าน ปวดเข่าาาม๊ากมายย มากมาย แทบดึ๊บๆปายขึ้นรถ) ต่อๆ..มะวานเสาร์ปายอัดเสียงDEMO DJ Creative 2007 ของ M150มา ปายก่านัท คนเยอะมากมาย ตื่นเต้นๆ อัดออกมาเน่าเยยพูดรัวเยย แบบว่าคนเข้าปายนั่งดูตอนอัดเยอะเยยสั่นๆพูดวน พูดรัว พูดผิดพูดถูก สรุปอัดออกมาก้อเน่าเยย เหอะๆ สงสัยจาม่ายติด 80 คน เฮ้อ..แต่ม่ายเป็งราย เพราะม่ายค่อยหวังรายอยู่แระ เจอตุลด้วย ตุลอัดอย่างดีง่าม่ายค่อยลน เก่งๆจัง 

ง่วงแระ..พรุ่งนี้เรียน 8.00 ด้วย

อิกนิดๆ...วันนี้จาร้องไห้ง่า....คิดรายม่ายรู้บ้าบอ

คิดถุงเทอมากมาย

มะหร่ายจาเลิกบ้าซะทีก้อม่ายรู้..รู้ทั้งรู้อยู่ว่า......................แต่ก้อยางรัก รักเข้าปาย รักจนเจ็บจาตายแร้ว เจ็บม่ายจำ เจ็บซ้ำๆก้อยางจารักเทอต่อปาย

ยางเจ็บม่ายพอรึงายว้า

(v_v)

ความรักของเราคงแค่ฝัน . . ไม่มีวันจากลายเป็งจิง

นานแค่หนายก้อจารอ ม่ายว่าชาตินี้ ชาติหน้า ชาติหนาย

หรือ..ฉันรอในสิ่งที่คงจาม่ายมีวันเป็งจิง

ก้อแค่..อยากห้ายเทอรักฉันเหมือนที่เคยผ่านมา....มานคงมากปายช่ายมะเทอ ???

+-+-+ อยากกลับมารักกานบ้างมั๊ย หรือม่ายเยย +-+-+

ฟังนะ..ความหมายเพลงนี้ง่า ห้ายเทอคนเดียวเยย..

หวังว่า..

พรุ่งนี้เช้าวันใหม่เข้ามา ฟ้าคงจาสดใสเหมือนเดิม

ขี้วัวเต็มคันรถบรรทุก

  สิ่งที่ไม่พึงปรารถนาเช่งกานด้ายเป็งที่โหล่ชั้น เกิดขึ้นด้ายในชีวิต  มันเกิดกับทุกคน ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวระหว่างผู้มีความสุขกับผู้ที่ชอบซึมเศร้าอยู่ที่ว่าเขาตอบสนองต่อสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นในชีวิตอย่างไร

ลองนึกวาดภาพดูสิว่า เราเพิ่งสุกสานนกับเพื่อนที่ชายหาดในบ่ายวันหนึ่ง เมื่อกลับถึงบ้าน เราพบขี้วัวกับเพื่อนที่ชายหาดในบ่ายวันหนึ่ง  เมื่อกลับถึงบ้าน  เราพบว่าขี้วัวกองมหึมาเต็มคันรถเต็มคันรถบรรทุกถูกเทไว้ตรงหน้าบ้านของเรา  ที่ต้องรู้สามอย่างกี่ยวกับขี้วัวกองมหึมานี้ก้อคือ

1. เราม่ายด้ายสั่งซื้อขี้วัว  มานม่ายช่ายเรื่องผิดพลาดของเราแน่

2. ขี้วัวกองนี้เป็งเรื่องของเราแร้ว  ม่ายมีคายเห็งว่าคายเอาขี้วัวมาทิ้งไว้ที่นี่  เราม่ายสามารถจาปายเรียกคายมารับผิดชอบเก็บมานปายทิ้งด้าย

3. มานสกปรกแระน่ารังเกียจ กลิ่นเหม็นโฉ่ของมานกระจายเข้าปายทั่วบ้าน  แทบจาทนม่ายไหวเอาทีเดียว

อุปมาอุปไมยขี้วัวกองมหึมาหน้าบ้านของเรานี้กับประสาบการณ์อันแสนเจ็บปวดที่เข้ามาในชีวิต และเช่นเดียวกับขี้วัวเต็มคันรถ  สามเรื่องที่เราต้องรู้เกี่ยวกับโศกนาฏกรรมในชีวิตของเราคือ

1. เราม่ายด้ายเรียกหา เรามักจะว่า ทามมายต้องเป็งฉ้านนน...

2. มานเป็งเรื่องของเรา  ม่ายมีคายสักคนแม้แต่เพื่อนรักที่สุดของเราจาสามารถเอามานออกปายจากเราด้าย (แม้ว่าพวกเขาอาจจาพยายามก้อตาม)

3. มานน่ากัวมาก มานทามลายความสุขของเรา และความปวดร้าวจายนั้นฝังลึกลงปายในชีวิต มานแทบจาทนม่ายไหวเอาทีเดียว

การตอบสนองต่อเรื่องขี้วัวนี้มีอยู่สองทางด้วยกาน ทางแรกคือการหอบเอาขี้วัวปายไหนมาหนายก่าเรา เราเอาขี้วัวบางส่วนใส่ไว้ในกระเป๋าบ้าง ใส่ไว้ในถุงบ้าง และส่ายไว้ในเสื้อบ้าง เรายางเอาขี้วัวส่ายไว้ในกางเกงของเราด้วย  เมื่อเราหอบหิ้วขี้วัวปายหนายมาหนายก่าเรา เราพบว่าเราเสียเพื่อนปายมากมายทีเดียว แม้แต่เพื่อนที่สนิทก่าเรามากที่สุดยางหายหน้าหายตาปายจากเรา  ม่ายด้ายพบกานบ่อยเหมือนเคย 

การหอบขี้วัวปายหนายต่อหนายก่าเรา อุปมาอุปไมยเปรียบเทียบด้ายกับการจมอยู่ในความซึมเศร้าการมองในเชิงลบ และโทสะ มานเป็งกานตอบสนองต่อความดชคร้ายที่แสนธรรมดาและย่อมเป็นที่เข้าจายด้าย  แต่เราต้องสูญเสียเพื่อนปายเยอะทีเดียว  เพราะมานก้อเป็งเรื่องทามมาดาและเข้าจายด้ายเช่นกานว่า  เพื่อนๆของเราย่อมม่ายชอบที่จาอยู่ใกล้ๆเราขณะที่ซึมเศร้าเช่นกาน ยิ่งปายก่ายน้าน  กองขี้วัวม่ายด้ายลดขนาดลงแต่กลิ่นของมานนานวันเข้ากลับยิ่งเหม็นขึ้นเรื่อยๆ

โชคยังดีที่มีทางที่สอง  เมื่อเราโดนขี้วัวเต็มรถบรรทุกเทใส่ เราก้อถอนหายจายสักเฮือกและเริ่มลงมือทามงาน  เราขนรถเข็น  ส้อมง่ามและพลั่วออกมา  เราโกยขี้วัวส่ายรถเข็น  เข็นรถปายไว้หลังบ้าน ฝังมานไว้ในสวน มานเป็งงานที่แสนจายากและน่าเหน็ดเหนื่อย แต่เราก้อรู้ว่ามานม่ายมีทางเลือกอื่นใด บางครั้งบางคราว เท่าที่เราสามารถจัดกานด้ายในวันๆหนึ่งอาจจาเพียงแค่ครึ่งรถเข็นเท่านั้น  เรากำลังจัดการอารายซักอย่างกับปัญหาแทนที่จาเอาแต่บ่นจนนำปายสู่ความซึมเศร้า  วันแล้ววันเล่าที่เราโกยขี้วัว  วันแร้ววันเล่าที่กองขี้วัวเล็กลง  บางครั้งอาจกินเวลาหลายปีทีเดียว  แต่เช้าวันหนึ่งจามาถึง เมื่อเราพบว่าขี้วัวหน้าบ้านเราด้ายหมดปายแร้ว  ยิ่งปายก่านั้น  ปาฏิหาริย์ด้ายเกิดขึ้นที่อิกด้านหนึ่งของบ้าน  ดอกไม้ในสวนบานสะพรั่ง  สวยงาม  สีสันสดใสปายทั้งสวน  กลิ่นหอมของดอกไม้โชยปายถึงถนน ทามห้ายเพื่อนบ้านแม้แต่ผู้คนที่เดินผ่านปายมายิ้มอย่างสุขจาย  ต้นไม้ที่มุมสวนเกือยจาโค่นลงอยู่แร้วด้วยความหนักของผลไม้ แร้วผลไม้ก้อหวานอร่อยชนิดที่เราจาหาซื้อที่หนายม่ายด้าย  แถมมานยางมากมายเหลือเฟือ  จนเราสามารถแบ่งปันห้ายแก่เพื่อนบ้าน  หรือแม้แต่ผู้คนที่เดินผ่านปายมาก้อด้ายลิ้มรสอันแสนอร่อยของเจ้าผลไม้ที่น่าพิศวงนี้  การโกยขี้วัวอุปมาด้ายกับการยินดีต้อนรับโศกนาฏกรรมห้ายเป็งปุ๋ยสำหรับชีวิต  เรื่องมานมีอยู่ว่า  เราต้องทามด้วยตนเองเท่านั้น ม่ายมีคายช่วยเราด้ายในเรื่องนี้ แต่หากเราหมั่นโกยมันทุกวันๆ ปายในสวนแห่งจายของเรา  เจ้ากองความทุกข์ทรมานจาเล็กลงๆสำหรับคนบางคนอาจกินเวลาหลายปี  แต่เช้าวันหนึ่งมาถึง  เมื่อเราพบว่าม่ายมีความเจ็บปวดรวดร้าวใดๆเหลืออยู่ในชีวิตแร้ว ดอกไม้แห่งความเมตตากรุณาเบ่งบานปายทั่ว  กลิ่นหอมของความรักอบอวลปายถึงท้องถนน ถึงเพื่อนบ้าน ถึงญาติพี่น้อง  และแม้กระทั่งคนผ่านปายผ่านมาในชีวิตของเรา  จากนั้นต้นไม้แห่งปัญญาก้อโน้มลงมาสู่เรา  เต็มปายด้วยรสหวานแห่งความเข้าใจอันลึกซึ้งในธรรมชาติของชีวิต  ให้เราได้แบ่งปันผลที่แสนอร่อยโดยเสรี  แม้แต่กับคนที่เพียงแค่ผ่านมาโดนเราม่ายทันได้วางแผนไว้ด้วยซ้ำ เมื่อเราด้ายรู้จักกับความเจ็บปวดที่น่าเศร้านี้ ด้ายเรียนรู้บทเรียนจากมาน และด้ายบำรุงสวนของเราห้ายเจริญงอกงาม เมื่อนั้นเราจะสามารถโอบผู้กำลังจมดิ่งอยู่ในความทุกข์มหันต์ไว้ในวงแขนของเรา และกล่าวอย่างนุ่มนวลว่า “ เราเข้าจาย ” เขาเหล่านั้นจาด้ายตระหนักว่าเราเข้าจายจิงๆ ความกรุณาอยากห้ายเขาพ้นทุกข์จาเกิดขึ้น เราจาชี้แนะรถเข็น ส้อมง่ามและพลั่วแก่เขา พร้อมทั้งห้ายกำลังจายอย่างม่ายมีขีดจำกัด  ถ้าเราม่ายด้ายบำรุงสวนของเราห้ายเจริญงอกงามแร้วไซร้ ราย่อมม่ายสามารถทามเช่งนี้ด้าย

ครั้งหน้าเมื่อเกิดเรื่องร้ายๆ ในชีวิตของท่าน ท่านจงกล่าวคำว่า ไชโย!! ด้ายปุ๋ยสำหรับสวนของฉันอิกแร้ว

PS* จากนี้จาเริ่มโกยขี้วัวซักที เหอะๆ เศร้ามานานแร้วน้า ตาลบ้า สักวันหนึ่งจามีสวนสวยๆให้ได้เล้ย กรั่กๆๆ คายที่กำลังเศร้าจากปัญหามากมาย มาโกยขี้วัวกานน้าา FiGhT !!!

ขอขอบพระคุณหนังสือธรรมะบันเทิงหลายเรื่องเล่า "ชวนม่วนชื่น" คร่าา..ที่ห้ายข้อคิดดีๆ วันนี้เยยอยากเอามาพิมพ์ห้ายอ่านกาน..แบบว่าเล่าสู่กานฟังเผื่อจาด้ายอารายดีๆกลับปายคิดกานบ้างม่ายมากก้อน้อย แร้วถ้าว่างจามานั่งพิมพ์ห้ายอ่านอิกน้า

ก้อเป็งแค่คนทามมาดาที่เพิ่งจาคิดอารายดีๆด้าย ที่ด้ายอ่านหนังสือเล่มนี้เหมือนมานบังเอิญมากก่าเพราะน้าด้ายหนังสือนี้จากที่ระลึกงานศพอ่าเห็งมานวางอยู่เยยหยิบมาอ่านเล่งระหว่างม่ายมีอารายทาม แต่พออ่านบทแรกถึงกับอึ้ง เพราะเป็งเรื่องเล่าที่แผงปายด้วยธรรมะที่ทามห้ายคิดด้าย เหมือนม่ายด้ายอ่านธรรมะ แต่เข้าจายมานด้ายอย่างดี เพราะหนังสือธรรมะส่วนมากที่อ่านแร้วมานน่าเบื่อง่า อ่านแร้วจาหลับ แต่อ่านเล่มนี้แร้วอยากอ่านต่อ เพราะมานสนุกดีง่า ชอบ ชอบ บางตอนอ่านแร้วขำ แต่ในความสนุกนั้นก้อแฝงความรู้ ทึ่งกับหนังสือเล่มนี้จิงๆ แระม่ายคิดด้วยว่าหลังจากด้ายอ่านหนังสือเล่มนี้จาด้ายทบทวนตัวเองและเปลี่ยนความคิดได้ถึงขนาดนี้ ยอมรับเยยว่าความคิดความอ่านและการกระทำต่างๆเปลี่ยนปายเยอะเยย ม่ายคอยเครียดแระ แต่ก้อมีบ้างบางอารมอ่านะยังด้ายม่ายหมด ม่ายช่ายเทพธิดา แบบว่าแสนดี แม่พระอารายอย่างนั้น ก้อยางเป็งตาลบ้าบ้อๆตามเดิม แต่เปลี่ยนแนวคิดแค่มองกลับกัน มองด้านบวกมากขึ้น มองอารายเป็งสัจจะธรรมมากขึ้น เข้าจายแระยอมรับกับสิ่งต่างๆที่เป็นไปมากขึ้นก้อเท่านั้นเอง แต่..อย่าเพิ่งเข้าจายผิดว่าเป็งศิราณีปายแร้ว ม่ายช่ายอย่างน้านน้า กรั่กๆๆ นั่งพิมยาวมากกกกกกก เมื่อยมือง่ะ แต่ยังมีอิกหลายเรื่องที่อยากเล่าสู่กานฟัง แต่วันนี้พอก่องดีก่า เพราะเมื่อยแระจิงๆ คนอ่านก้อคงจานั่งบ่นว่าอัพรายนักหนาวะบ้าป่าว 55+ ปามานนั้น

คนอัพง่ะถึกและอดทน แต่คายที่อ่านจบเนี่ยอดทนก่าจิงๆ แระขอขอบคุงที่อ่านจนจบ เหอะๆดีจายจังทีมีคนอ่านจบ (จามีคายอ่านถึงบรรทัดนี้บ้างน้อ..??)

หลายคนคงแอบคิดในจายว่าเมิงเป็งรายมากป่าวเนี่ย ตอบเยยละกานว่าเป็งมาก เหอะๆ เพราะเศร้ามากกับเรื่องต่างๆที่ผ่านมา แต่วันนี้คิดด้ายเยยอยากทามอารายดีๆห้ายตัวเองบ้าง จาเริ่มโกยขี้วัวแร้วตั้งแต่บัดนี้เป็งต้นปาย 55+

คงมีคนคิดอิกว่า..เป็งเอามากจิงๆแหะ 5566+  

***-*,, แทงข้างหลัง ทะลุถึงหัวใจ ,,*-*** 

+- P$ -++ ดู MV เพลงนี้แร้วน้ามตาจาไหลเยยง่า เศร้ามั่กๆง่า หรือที่น้ามตาไหลเพราะมานคล้ายก่าชีวิตจิงเยยว้า แงๆๆ

ขอเล่านิด..

วันนี้ขับรถปายรับคุงแม่ที่โรงเรียน แร้วมานต้องผ่านทางรถไฟ ซึ่งปกติแร้วที่กั้นรถไฟมานจาเสียประจำเลย(ปามานว่าที่กั้นมานลงมาแต่ม่ายเห็งวี่แววของรถไฟว่ามานจามา ตอนแรกม่ายรู้ว่ามานเสียจอดรอนานมากมาย-*-) แร้ววันนี้..มานเป็งอย่างเคยมานมีที่กั้นลงมาอิกแว้ว พอซักพักก้อมีรถมอไซขี่ผ่านที่กั้นมาเลย(ที่ฝ่าได้เพราะมันเป็งเหมือนแท่นไม้ยกขึ้นยกลงเหมือนป้อมยามง่า พอนึกออกมพ ที่มานม่ายด้ายเป็งสายยาวๆง่า ถ้านึกม่ายออกก้อช่างมานเถอะนะ)อ่านต่อๆ....หลังจากมอไซขี่ผ่านปายก้อจักรยานของเด็กนักเรียนโรงเรียนแม่ก้อขี่ฝ่ามาอีกคัน ด้วยความชะล่าจายก้อคิดว่ามานคงเสียเหมือนที่ผ่านๆมา เพราะดู2ข้างทางมานก้อม่ายมีรถไฟนี่หว่า แร้วรถยังขี่ผ่านปายอิก2คน การไตร่ตรองอย่างรวดเร็วจึงคิดว่า มานเสียแหงๆบับฝ่าบ้างละกาน พอมองตรงปายเห็งแม่ออกมายืนรอหน้าประตูโรงเรียนแร้ว แร้วคนแถวนั้นมารอรับลูกกลับบ้านหลังจากดูนิทรรศการ เค้ามองเราด้วยสายตาแบบว่าค้างสุดๆรวมทั้งคุงแม่ด้วยหน้าอึ้งปายเรย(ตอนที่มองเนี่ยเล่ามาซะยาวแต่จิงๆแร้วเหตุการณืแค่เสี้ยววินาทีเอง แต่อยากห้ายเห็งภาพ เหอะๆ) หลังเห็นสายตาที่อึ้งกานมากมายเลยหันปายดุทางขวา โอ็โฮ..แม่เจ้าโว้ย!!!รถไฟมาจาชนอยู่แร้วอิกนิดเดียวเอง ตกจายมากมายทามรายม่ายถูกเยย พอข้ามทางรถไฟเส็ดเท่านั้นแม่บ่นหย่ายเยย ว่าทามมายม่ายะวัง ที่หลังอย่าทามอย่างนี้อิกนะลูก ต้องรอบคอบก่านี้ จับจายความด้ายเท่านี้ นอกนั้นสติสตังม่ายอยู่ก่าเนื้อก่าตัวแร้ว รถไฟมาใกล้ขนาดนั้น รถไฟมันบีบแตหย่ายเยยตอนกำลังข้ามง่า เราก้อรีบเหยียบห้ามข้ามปาย ดีที่รถม่ายดับ (รู้ตัวอีกทีมานก้อเข้ามาใกล้แร้ว ดีที่ยังขับผ่านไปได้) ตอนแรกที่มอง 2 ข้างทางก้อม่ายเห็งมีรถไฟเยย (คนจะถึงคาดมักจะม่ายเห็งภัยที่กำลังเข้ามาเสมอ มานเป็งอย่างนี้เอง พูดแร้วยังสั่นๆอยู่เยย กลัวอ่ะ ม่ายอยากขับรถแร้วง่า)
พอมาถึงบ้านแม่ก้อยังบ่นๆอิกว่าดีนะที่ไม่เป็งอาราย ส่วนอ้ายเราเองเนี่ยจาร้องไห้แร้วเพราะภาพมานติดตา ภาพรถไฟใกล้มาก สงสัยจากลัวรถไฟไปอิกนานเยย
แต่ยังม่ายทันร้องแม่ก้อเขามากอดก่องแร้วบอกว่าแคล้วคลาดก้อดีแร้ว คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองน้าลูก ซึ้งเลยตาล อึ้งเลย น้ามตาซึมๆ จากที่กัวๆก้อรู้สึกดีขึ้นเยอะ เฮ้อ..อยากปายไหวพระสะเดาะเคราะห์จัง
เพิ่งรู้ว่าความตายมาเยือนมาน่ากัวแค่ไหน
วันนี้เลยคิดอารายด้ายหลายๆอย่างๆเลย
อนาคตม่ายแน่ม่านอนจิงๆ .. อยากทำอารายก้อรีบทาม เพราะเราอาจม่ายมีพรุ่งนี้ก้อเป็นได้ !!

เห็นคุณค่าของชีวิตก้อวันนี้เอง 

โชคดีที่พ้นมาด้าย โชคดีที่รถไม่ดับ โชคดีที่ยังม่ายถึงคาด โชคดีที่อตนนี้ยังหายจาย แระโชคดีที่สิ่งศักดิ์คุ้มครอง
ขอบคุณความประมาท ที่ทามห้ายรู้บทเรียนของชีวิต
จาม่ายทามอิกแร้วคร่า..
ต่อจากนี้ต้องมีสติ รอบคอบ ตั้งอยู่ในความดีห้ายมากก่านี้ด้วย
เพราะสิ่งที่คุ้มครองเราได้คือความดีที่เราเคยกระทำมาเป็งทุน

เหอะๆเด๋วเน้เริ่มปลงงายม่ายรู้

ตั้งแต่อ่านหนังสือชวนม่วนชื่นเนี่ย คิดอารายได้เยอะ (ความคิดเปลี่ยน..ชีวิตก้อเปลี่ยน) หนังสือเล่มนี้ดีมั่กๆอยากห้ายทุกคนได้อ่านจิงๆเยย ได้แง่คิดเยอะแย่มากมาย แต่เราถือหนังสือเล่มนี้ปายอ่านที่หนาย คนอื่นก้อจามองว่าเป็งศิราณีซะง้าน(ก้อหน้าปกมานฟ้องอ่ามั้ง แต่เนื้อหาข้างในมานเป็งแง่คิดที่แฝงมากับเรื่องราวแระประสบการณืต่างๆมากก่าง่า ต้องลองอ่าน สนุกมากมาย บางตอนอย่างขำ อ่านปายขำปาย เพ่แตงถึงกับมองหน้าง่า ว่าอินี่อ่านหนังสือธรรมะบันเทิงจนบ้าปายแร้ว 55+)

เอาล่ะ..ตี3แระ นอนดีก่า มะวานตี4ครึ่ง วันนี้ตี3 เง้อดีจิงๆ

ต่อจากนี้จาทามแต่สิ่งดีๆ จาด้ายอยู่ก่าคุงพ่อคุงแม่และเพ่แตงปายนานๆ เหอะๆแค่นี้ก้อมีความสุขแร้ว

ดีจายจังที่ยังหายจาย

แต่พรุ่งนี้ถ้าว่าง..จาปายวัดใหญ่ปายไหว้พระ

จาด้ายรู้สึกดีขึ้น

**จายดี ดี**

ฟังเพลง >>

http://www.tteen.net/play_music.php?id_song=331

ว่าจาม่ายอัพสเปซอิกนานแต่แร้วก้อนอนมะหลับซะง้าน เง้อ..

ม่ายรู้จาทามอารายมานั่งอัพสเปซเล่ง แบบว่าอารมณ์ชิว ชิว ม่ายมีรายจาทาม แระก้อยังม่ายอยากคิดถึงอะไรทั้งนั้น เยยมานั่งเล่งคอมสบายจายเชิ๊บ เราจาอัพสาเปซโต้รุ่งกานเล้ย

พิมพ์ว่ารายดีน้า..ติ๊กต๊อกๆ

จาเช้าแร้ว ยางม่ายด้ายนอนเยย พรุ่งนี้ปายออดิชั่นเฟรชชี่บอย&เกิร์ลที่ท็อปแลนด์ ปายนั่งหลับก่องด้ายปายเชียร์เพื่อนแน่ๆ 5566+

ก่าจานึกที่พิมได้แต่ละตัวเนี่ยนึกนานเลย เหอะๆ แบบว่าสมองมานโอเว่อโหลดมากมาย การนอนม่ายหลับทามห้ายการรับรู้ความรู้สึกช้าไป 40% หรือที่สมองม่ายเเล่นจาเป็งเพราะแก๊สโซฮอล์ กรั่กๆๆ เล่งเองขำเอง ซะง้าน บ้าปายแร้ว

เด๋วลองปายนอนอิกทีก่องเผื่อจาหลับ เพราะตอนนี้เหมือนมานตื้อๆงายม่ายรู้ ที่จิงมีเรื่องราวที่อยากจาอัพมากมาย แต่ยังม่ายอยากอัพ เอ๊ะ!! ยังงาย เหอะๆ

ลองปายนอนก่อง..

คนอื่นกำลังจาตื่น แต่เรายางม่ายหลับเยยอ่านะ 55+ 

ปล. ลองอัพแบบคลิปวีดีโอดูง่า เอา MV นี้มาฝาก แบบว่าช๊อบ ชอบ อ่านะ..กอล์ฟน่ารักมากมาย เท่โคดๆเยย    

แกร่กๆ..ม่ายด้ายอัพนานเยย เอาไว้ห้ายหายเศร้า อารมดีๆ ม่ายมีรายทามก่อง จามาอัพละกาน ช่วงนี้งดอัพจ้า  

ถึงเทอ..คนดีของฉัน

คำหนึ่งคำที่เคยไม่สนใจ ฉันไม่เคยบอกเธอให้รู้..

 คิดไปเองว่าเธอก็เข้าใจ !
เเล้วหนึ่งคำที่เคยไม่สำคัญ ทำให้เธอจะไปจากกัน Y_Y

 เป็นเหตุผลที่มันง่ายไป
`` คำนี้เเค่คำเดียว ที่ฉันไม่เคยบอก . . . . นี่นะหรือ ทำฉันต้องเสียเธอไป ??? ``

`` คำรักเพียงคำเดียว อยากถามเธอตรงใจ . . . . เเค่คำนี้จริงหรือที่จากไป ??? ``

- - - - ทั้งที่ทำเพื่อเธอหมดทั้งใจ คิดว่าเธอคงพอจะรู้ ไม่ต้องมีถ้อยคำที่มากมาย - - - -

ใจไม่เคยคิดเลยว่าน้อยไปรักที่ทำด้วยมือของฉัน ไม่เคยซึ้งที่ใจของเธอ

```` มันคงไม่ใช่เเค่เพียงต้องการฟังคำว่า `` รัก `` คงมีอะไรมากมายกว่านั้น...ใช่ไหม ````

<< **คงเป็งเพราะเทอมีคายมาทามห้ายหัวจายเทอเปลี่ยนแปลง** >>

* . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * . * 

ใ จ ห วิ ว ห วิ ว  ป ลิ ว ไ ป กั บ ส า ย ล ม ที่ พั ด
ค น ที่ รั ก   เ ห มื อ น ล อ ย ลั บ ไ ป   ไ ม่ ก ลั บ ม า
ทุ ก อ ย่ า ง ดู ช่ า ง มื ด ม น   มี เ พี ย ง ใ จ ที่ อ่ อ น ล้ า
แ ล ะ ค ว า ม เ ห ง า ก็ เ ข้ า ม า   เ ต็ ม ทั้ ง หั ว ใ จ

เ พี ย ง เ พ ร า ะ ฉั น   ยั ง ไ ม่ เ ค ย ไ ด้ บ อ ก ไ ป
ดู ร้ า ย ร้ า ย   ไ ม่ เ ข้ า ใ จ เ ธ อ สั ก ที
ทุ ก อ ย่ า ง ดู เ ห มื อ น ส า ย ไ ป   ถ้ า บ อ ก เ ธ อ ไ ป ใ น วั น นี้  
ว่ า ค น ไ ม่ มี ค น นี้ นั้ น รั ก เ ธ อ

ก็ ค น ป า ก แ ข็ ง  ที่ แ ส ด ง ไ ม่ เ ป็ น
สุ ด ท้ า ย เ ล ย ต้ อ ง เ ป็ น   ค น ที่ เ สี ย ใ จ
ก็ ค น อ ย่ า ง ฉั น   ยั ง ไ ม่ เ ค ย จ ะ รั ก ใ ค ร  
แต่ ไ ม่ รู้ ต้ อ ง ทำ ยั ง ไ ง   เ มื่ อ ฉั น รั ก เ ธ อ

ใ จ ฉั น ห า ย ส า ย ไ ป รึ เ ธ อ ช่ ว ย บ อ ก ที
หา ก วั น นี้ ข อ เ พี ย ง แ ค่   เ ธ อ ไ ด้ ก ลับ ม า
ทุ ก อ ย่ า ง จ ะ ไ ม่ เ ห มื อ น เ ดิ ม  หั วใ จ ฉั น ข อ สั ญ ญ า
ว่ า จ ะ รั ก ษ า ดู แ ล หั ว ใ จ เ ธ อ

|=*=*=|=*=*=|=*=*=|=*=*=|=*=*=|=*=*=|=*=*=|=*=*=|=*=*=|=*=*=|

ถึง..เทอคนดี ที่ฉันรักมากมาย v_v

หลาย 4 ปีแร้วนะที่รู้จักกันมา เร็วเนอะ ม่ายเคยมีวันหนายที่ฉันจาบอกความรู้สึกจิงๆของฉันออกปายซักที วันนี้ฉันพร้อมจาบอกคำที่เทอเคยถามแระเฝ้ารอมาแสนนาน วันนี้ฉันคิดว่าเทอและฉันคงจาดีจายที่สุด แต่มันกลับก้อเป็งวันที่ฉันเจ็บที่สุด..เพียงคนเดียว มานสายปายแร้วจิงๆช่ายมั๊ย ถ้าฉันบอกเทอเร็วก่านี้วันนี้คงม่ายต้องเสียจายแบบนี้ช่ายมะ เทอมีคายคนนั้นที่เทอรักมากก่าฉันแร้ว แล้วหนายคนที่เคยบอกฉันว่ารอด้าย หนายเทอบอกว่ามีคายแร้วจาบอก หนายเทอบอกว่าจะอยู่ข้างๆฉันเสมอ หนายเทอบอกว่ารักฉันมากมาย หนายเทอวาดฝันอนาคตของเราด้วยกาน หนายเทอบอกว่าจารักฉันตลอดปาย วันนี้ฉันรับรู้ทุกอย่างว่ามานม่ายจิง แต่ฉันเข้าจายเพราะฉันเองก้อผิด ผิดที่ม่ายรักเทอตั้งแต่แรก ขอโทดที่ความรักของฉันม่ายด้ายเกิดขึ้นพร้อมกับความรักของเทอ ยังงายก้อดีจายที่ด้ายบอกเทอปายในวันนี้ แต่ก้อเสียจายมากมายที่คำตอบที่เทอบอกกานมานเป็งแบบนี้ คำตอบที่ด้ายยินเหมือนฝันปาย แต่มานคือความจิงที่เจ็บปวดที่เค้าต้องยอมรับห้ายด้ายช่ายมะ.. เค้าคงต้องทามจายว่าเทอม่ายรักกานแร้วจิงๆ ฉันมานรักเทอวันที่เทอม่ายรักเท่านั้นเอง ถึงแม้ฉันจาเสียน้ามตามากมายแค่หนาย..ก้ออย่าใส่จายเยย ก้อแค่น้ามตา..สักวันคงจางหายและคงจารู้สึกดีขึ้นก่าวันนี้ เวลาที่เดินปายพร้อมๆฉันมานคงช่วยเยียวยาด้าย อาจจะนาน แต่คงมีสักวันที่ฉันลืมเทอด้ายจิงๆ แร้วรูปที่เราถ่ายด้วยกานถ้าจาทิ้งก้อเอามาห้ายเค้าก้อด้ายนะ เค้ายังอยากเก็บความทรงจำของเราเอาไว้ ถึงแม้ความจิงจาทามด้ายแค่ฝันปาย ฉันจาขอรักเทออยู่อย่างนี้ละกาน จนก่าจามีคายมาแทนที่เทอด้ายจิงๆ วันนี้ฉันมานทามห้ายฉันด้ายเรียนรู้ว่า..อย่าเก็บความรักและความรู้สึกไว้คนเดียว คิดยางงายก้อควรพูดออกปาย เพราะคงม่ายมีคายเข้าจายความรู้สึกเราได้ทั้งหมดถ้าเราม่ายบอกหรือม่ายแสดงออก

ถึงจารักเทอแค่หนายแต่วันนี้ต้องยอมปล่อยปายโดยดี

สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่า..รักเทอนะ..คนดีของฉัน

ตลกดีเนอะ Y_Y

ทุกวันที่เทอทุ่มเทห้ายเค้า..เค้ากลับมองข้าม

ทุกวันที่เทอโทหากาน ฉันกลับมองว่ามานมากปาย

ทุกวันที่เทอบอกรักกาน ฉันกลับเฉยๆ

ทุกวันที่เทอบอกว่าคิดถุง ฉันคิดว่ามานม่ายด้ายหมายความถึงฉันคนเดียว

ทุกวันที่เทอจริงจัง ฉันกลับมองว่ามานม่ายจิง

ทุกครั้งเทอมาอยู่ใกล้ๆกัน ฉันกลับคิดว่าเทอต้องการอาราย ?

ทุกครั้งที่เทอต้องการเป็นคนรักของฉัน ฉันกลับปฏิเสธอย่างม่ายมีเหตุผล

ทุกครั้งที่เทอมอบความรู้สึกดีๆ ฉันกลับไม่คิดจาสัมผัสมัน

ทุกครั้งที่เทอเสียจาย ฉันกลับปล่อยห้ายน้ามตาเทอแห้งปายเอง

ทุกครั้งที่เทอทามเพื่อฉัน ฉันกลับรู้สึกผิดที่ม่ายเคยตอบแทน

ทุกครั้งที่เทอนั้นแสนดี  ฉันกลับคิดว่าเทอม่ายคู่ควร เพราะเทอดีเกินปายสำหรับฉัน

ทุกวันเทอรักเค้า เค้ากลับม่ายรักเทอ

แต่ทุกวันต่อจากนี้ที่เทอม่ายรัก เค้ากลับยิ่งจารักเทอหมดหัวจาย

มาถึงวันนี้..ความรักดีๆของเรากลับสวนทาง

ข อ โ ท ด ที่ เ ค ย ม อ ง ข้ า ม ค ว า ม รั ก ข อ ง เ ท อ

แ ล ะ ข อ บ คุ ง สำ ห รั บ ทุ ก สิ่ ง ทุ ก อ ย่ า ง ที่ เ ท อ ท า ม เ พื่ อ เ ค้ า ม า ต ล อ ด

ฉั น จ า เ ก็ บ ม า น ไ ว้ ใ น หั ว จ า ย แ ล ะ วั น ห น า ยที่ เ ท อ ก ลั บ ม า เ ท อ ก้ อ จ า รู้ ว่ า ฉั น ย า ง รั ก เ ท อ เ ห มื อ น เ ดิ ม  

ฉันมานผิดเอง ในวันที่มีเทอคนดีแต่ฉันกลับปิดตายหัวจายตัวเอง เพราะจมกับอดีตลมๆแล้งๆ ม่ายรู้หัวจายดวงนี้จาเปิดอีกมะหร่าย รู้แต่ตอนนี้มานเริ่มปิดอิกแร้ว เพราะวันนี้ที่ฉันพร้อมเปิดจายมานก็สายเกินปายสำหรับเทอ

รักเทอนานแร้วนะแต่แค่ม่ายมั่นจาย คิดอารายที่มานลบเกินปาย เพราะฉันม่ายอยากเสียจายอย่างที่แร้วมา อาจเพราะว่าฉันมองเห็นจุดจบเลยกลัวกับการเริ่มต้น

แ ต่ ก ว่ า จ า รู้ มั่ น จ า ย ใ น ข อ ง รั ก เ ท อ   ม า น ก้ อ ส า ย ป า ย แ ร้ ว จิ ง ๆ

รักเค้าคนนั้นของเทอมากๆนะ อย่าทามห้ายเค้าเสียจาย รักกานนานๆ เพื่อนคนนี้จาเป็งกำลังจายห้ายเทอเสมอ

รั ก เ ท อ แ ต่ ก ลั บ ต้ อ ง เ จ อ กั บ คำ ว่ า . . . . ส า ย ป า ย

รั ก ข อ ง ฉั น . . . . มี แ ต่ คำ ว่ า ส า ย เ กิ น ป า ย จิ ง จิ ง

วั น ที่ ฉั น รั ก เ ท อ ห ม ด หั ว จ า ย   แ ต่ เ ท อ ห ม ด จ า ย แ ร้ ว ช่ า ย มั๊ ย ค น ดี

อ ย า ก ถ า ม เ ท อ . . . . ว่ า วั น นี้ ยั ง รั ก ฉั น อ ยู่ มั๊ ย เ ท อ

ย า ง รั ก อ ยู่ รึ ป่ า ว . . . . ?

คำนี้ใช่มั๊ยที่เทออยากฟัง

คำสุดท้าย..จากหัวจายของฉัน 

เค้ารักตะเองนะ 

(--v_v--)

อัพซะหน่อย อั่พ อั๊พ อัพ.. 55+ 

-  วันนี้ม่ายเรียนตอนเช้า สบายปาย 1 วัน จารม่ายสอน ส่วนวิชาจิตวิทยาก้อม่ายด้ายเข้า กำจิงๆ คิกๆๆ 

-  อยากปายเดินงานกาเสดจังง่า อยากซื้อกาต่าย แต่ยังม่ายว่างเยย  เซรง

-  อยากดูรักนะ 24 ชม. วันนี้เข้าวันแรกด้วยง่ะ  แต่ยังม่ายว่าง (อิกแร้ว)

-  ยังหาที่ฝึกงานสำรองม่ายด้ายเยยง่า คิดม่ายออกว่าถ้าม่ายด้ายฝึกที่ทีวีบูรพา จาปายฝึกที่หนาย แงๆๆ ปามานว่าม่ายเผื่อจาย ตอนนี้ก้อรอ รอ รอ..ผลตอบกลับว่าจากด้ายม่ายด้ายง่า จาด้ายฝึกมะเนี่ย ลุ้นๆๆ อยากฝึกๆๆ

-- เหนื่อยง่ะ อยากนอนง่า..ง่วง ม่ายค่อยจาด้ายนอนเต็มอิ่มเล้ย มัวทามรายไร้สาระ

-  เด๋วปายเรียนแระ อาบน้ามก่อง ม่ายด้ายอาบตั้งแต่มะคืน 55+ นอนตี 3 แร้ว เยยเป็งสกังค์ถึงเช้าเยย (กล้าพูด เหอะๆ)

-  ม่ายอยากรับรู้อารายอีกแร้วช่วงนี้ แค่นี้ก้อเสียจายก่าเทอมากพอแระ พอที หยุดซะที.. อย่ากลับมา..เพื่อห้ายฉันเสียน้ามตาอีกเลย  ( มาทามห้ายรักทามมายว้า -*- )

- เวลาที่ฉันต้องการเทอ..แร้วเทอปายอยู่หนาย..อยู่ก่าคาย!! เคยคิดถุงเค้าบ้างมะ เคยจารู้มะว่าเค้ารู้สึกยังงาย.. ???

** สงสัยคงจาต้องปล่อยวางซะที Y_Y **

แก้วที่ฉันคิดว่ามัความสำคัญ แก้วที่ฉันทั้งรัก..ทั้งหวง..
แก้วที่ฉันไม่ยอมวาง ไม่ยกให้ใคร และหวาดกลัวว่าซักวันจะสูญเสียแก้วใบนี้ไป
ฉันถือแก้วใบนี้ไว้แน่น..และคงจะแน่นเกินไป..
จนฉันเริ่มรู้สึกถึงรอบร้าวที่มองไม่เห็น รู้สึกถึงแก้วที่เริ่มสั่นคลอนอยู่ในมือ
จนวันหนึ่ง แก้วนั้น ก็แตกสลายคามือ..
ฉับพลันที่แก้วแตก..
ฉันคิดว่า หัวใจของฉันจะแตกสลายไปกับมัน
ฉันมองดูเศษแก้วในมือ
เลือดที่ไหวออกมาช้าๆ ในมือของฉันและเศษแก้วแวววาว ที่ร่วงกราวลงสู่พื้น..
ทว่าวินาทีต่อมา.. ฉันกลับรู้สึกโล่งใจ
แก้วที่คิดเสมอว่าสำคัญ สุดท้าย..
ก็เป็นแค่แก้วใบหนึ่ง ที่ไม่ได้มีค่ามากมายไปกว่าแก้วที่วางอยู่ทั่วๆไป
เลือดที่ไหลหลั่ง..ไม่ได้มากมายอย่างที่ฉันเคยหวาดกลัว
ความเจ็บปวด หายไปในเสี้ยวพริบตา
เศษแก้วชิ้นเล็กชิ้นน้อย เป็นประกายวับวาวบนพื้นหญ้า
มันยังคงสวยงาม เหมือนวันที่ฉันถือมันไว้แนบอก
แต่มันไม่ได้มีค่ามากมาย เหมือนที่ฉันเคยรู้สึกอีกแล้ว
ความสำคัญเหล่านั้น แท้จริงแค่ภาพลวงตา แต่ฉันก็ยังหวังว่า..
สักวันฉันจะเก็บเศษแก้วเหล่านั้น มาเก็บไว้บนชั้น
เพื่อว่าสักวัน.. ฉันจะได้เอื้อมมือไปสัมผัสมันบ้าง เหมือนอย่างแก้วใบอื่นๆบนชั้น

ฉันรู้..มีคำพูดกล่าวไว้ว่า "..เราจะรู้ค่าของสิ่งๆหนึ่ง ก็ต่อเมื่อรู้ว่า ได้สูญเสียมันไป.."
วันนี้..ฉันอยากจะพูดว่า "..เมื่อเราได้สูญเสียบางสิ่งไป เราจะรู้ว่า..มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย.."

การสูญเสียในบางครั้ง สิ่งที่ได้กลับมา ก็คือ ความเป็นตัวของเราเอง
เคยได้ยินไหม ที่มีคนบอกว่า..
เวลาที่เรายึดติดกับอะไรสักอย่าง ทุกอย่างของเราจะพุ่งไปที่สิ่งนั้น
จนเราลืมทุกอย่าง แม้กระทั่ง..ความมีตัวตนของเรา
เมื่อวันหนึ่งที่สิ่งนั้นจากไป ความรู้สึกแรกมันก็คงจะใจหาย ราวๆกับว่าตัวตนของเราจากมันไปด้วย
แต่สักพัก..เราก็จะได้มันกลับมา
เสียอยู่แค่ว่า ความเจ็บปวด หรือระลึกถึงที่ยังติดอยู่กับสิ่งที่เป็นตัวตนของเรา
ที่มันยังคงเจ็บแปลบปลาบอยู่ทุกครั้งที่นึกถึง

เราอาจจะเสียดายที่เราไม่มีแก้วน้ำใบนี้ เพื่อใช้ประโยชน์ใดๆได้อีกต่อไป
นี่แหละ..ที่ทำให้เราได้เห็นคุณค่าของมัน
..แต่ในทางกลับกัน..
เราก็จะเห็นได้ว่า เราสามารถใช้สิ่งอื่นทดแทนมันได้ ไม่จำเป็นต้องใช้แก้ว ใบนี้ดื่มเสมอไป..

^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^*^
P$**

- ข อ บ คุ ณ สำ ห รั บ คำ ต อ บ น ะ
 

- เกรดซัมเมอร์ออกแระง่า ZADD เยย ด้าย MUSIC iN Thai ฯ ด้าย C+ เซรงเยย เวงก๊ำ เวงกำ
อีกตัวด้าย A (ChoRuS V$ ChoLoVe >> รักเด็กดนตรีที่ซู๊ดดด..คิดถุงลิงบ้า) (-^_^-)

- ปายแระ ง่วงๆ กรั่กๆๆๆๆ
- ลิงบ้า..หลับฝันดีน้าาา